RESEP SIMBAH

Kucluk nang pojokan ruang tamu karo sesenggukan nangis.

Weruh putune sedih, Mbah kakung marani Kucluk....

Mbah : "Opo'o le... putuku sing hansem dewe... koq ketok'e suedih ngono sih...??"

Kucluk : "hua...hua... gara-gara mbah... aku ora sido rabi.... hua..hua..."

Mbah : "Lho...koq mbah mbok salahno.... piye tho iki...??"

Kucluk : "Iyo.. gara-gara nurut sarane mbah.... jebule malah isin aku..."

Mbah : "Isin piye tho... saran opo maneh toh...?? sing ngendi tho le...???"

Kucluk : "Iku lho mbah... panjenengan nyukani resep ben 'barang'ku dadi gedhe trus tahan lama...ben bojoku seneng..."

Mbah : "Ohh... iyo..iyo... awakmu thak kongkon ngerendem 'barang'mu nang baceman teh anget tho...??"

Kucluk : "Iyo mbah.... tapi...tapi.... hua...hua...."

Mbah : "Sik tha... ojo nangis ngono..... jelasno dhisik... perkorone opo...?"

Kucluk : "Lha... iki mbah.... gak tambah gedhe... koq malah mungsred ngene mbah....hua...hua..."

Mbah : "Lho... lha koq malah dadi ngono le... koyo driji ha..ha..ha...'

Kucluk : "Jiangkrik mbah... malah di guyu....."

Mbah : "Iyo..iyo... sepurane... lha opo wis bener ngerendeme karo baceman teh le...."

Kucluk : "Wis bener mbah... karo baceman teh.... masalahe mbah...."

Mbah : "Opo...opo masalahe...."

Kucluk : "Aku keliru nggawe sliming tea mbah.... malah dadi kurus 'barang'ku.... hua...hua... balekno mbah... tulong mbah.... hua...hua...hua...."

Si mbah nggak nulungi putune malah koprol guling-guling karo ngguyu kepingkel-pingkel.....

humor lainnya : hilangnya-kejujuran